بعضی اوقات آدم دلش می خواد ذهنش رو زیاد درگیر نکنه و فقط تفریح کنه. مثلا اگه مواقع دیگه سعی داره موزیک سنگین و هنری گوش بده یا فیلم سطح بالا و قوی ببینه و یا کتاب عمیق بخونه و ... عوضش بعضی وقتا می خواد همه چی رو ساده بگیره و به ذهنش استراحت بده و فقط جنبه تفریح رو در نظر بگیره.گوشی ام رو که زیر و رو می کنم موزیکهای متنوعی توش پیدا می شه. از بتهوون و چایکوفسکی و ... کلاسیک گرفته تا راک و متال و اصیل و پاپ و آذری و رپ و بدون کلام و دیمبیلی دیمبو و ... . قبلنا خیلی سختگیر بودم و روی یه سبک خاص موسیقی تعصب داشتم ولی الان می بینم نباید زیاد سخت بگیری و به قول معروف Take it easy. آدم به موقعش به دیمبیلی دیمبو هم نیاز داره تا خودشو بزنه به بی خیالی.
فیلم هم همینطوره. مثلا قدیما که ویدئو قاچاق بود و نوارهاش رو زیر تقاطع پیرهن و شلوار قایم می کردیم و خیلی حکایت های دیگه ، عشقمون فیلم هندی بود و وی جی (آمیتاباچان) و ... هر مهمونی میومد یه بارم اون فیلمو با مهمون می دیدیم و توضیحات مفصل رو تقدیمش می کردیم همراه تفسیر و نقد کارشناسانه که آب از لب و لوچه مهمون سرازیر می شد و سعی می کرد زود به زود بیاد خونمون. (یادش به خیر یه بار یه فیلم فوق ترسناک گذاشتیم عمو و خونوادش دیدن دیگه توبه کردن بیان خونه ما ویدئو دیدن!).
خلاصه تکنولوژی پیشرفت کرد و دنیا رو به جلو حرکت کرد و ما هم لاک پشتی دنبالش تا رسیدیم به روزگار کنونی. الان جای ویدئو پشت بام اکثر خونه ها بشقاب ها مثل قارچ رشد کردن و سریالهای ترکیه گوی سبقت رو از سریالهای وطنی که روزگاری نزدیک 100% مردم شبها به تماشاش می نشستن ، گرفته و جنبه تفریحی تلویزیون حسابی بالا رفته و میزان اکبندتر نگه داشتن ذهن هم بالاتر .
از موضوع اصلی زیاد دور شدم. معمولا ترجیح من اینه که از بین فیلمهای خارجی فیلمی رو ببینم که ریتینگ بالایی داشته باشه و ارزش دیدن رو داشته باشه. معمولا برای اینکار هم از مجله آی ام دی بی چک می کنم اگه فیلمی بالای 7 امتیاز داشت از نظر هنری قابل دیدنه وگر نه فورگت. ولی همونطور که اون بالا هم گفتم همیشه قرار نیست که به ذهن فشار بیاریم. آدم دلش تفریح هم می خواد بالاخره.
القصه این اواخر اینقدر بخاطر مسائلی مثل موضوع و حرفهای مثلا بی شرمانه موجود در فیلم سوپر استار گفتن که کنجکاو شدم ببینم چیه که اینهمه سروصدا کرده.کاری به خود فیلم ندارم چون اصلا نقد اخلاقی یک فیلم مزخرفترین کار ممکنه. فقط حسابی یاد فیلمای هندی افتادم و دلم می خواست آخر فیلم یه کم هندی تر می شد. بابا ما که محض تفریح دیدیم حداقل یه کم سس هندیش رو زیاد می کردی تا حسابی رومانتیک می شد تا مثل قدیما که فیلم دل رو می دیدیم و ماهها موقع خواب خوابای عاشقونه می دیدیم بازم همون حسا رو پیدا می کردیم .... فکر نمی کنم دیگه اون حسا دوباره سراغمون بیاد
|
+| نوشته شده توسط
در پنجشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۸۹
|
