پارسال هر روز بعد از ظهر پاتوقم شده بود نمایشگاه. دم محله ایستگاه مترو بود و مستقیم تا خود نمایشگاه می رفت. هر روز یکی از دوستانم رو همراهی می کردم و از قدم زدن تو اون فضا لذت می بردم. دیگه طوری شده بود که نمایشگاه رو مثل کف دستم می شناختم. امسال ولی نشد. رغبت آنچنانی هم نداشتم. نه موقعیتش بود نه فرصتش و نه با این وضعیت چاپ کتاب و ... انگیزه ای برای آدم می ماند.
نمایشگاه پارسال - بعد از صرف نهار روی پله ها!
|
+| نوشته شده توسط
در دوشنبه بیستم اردیبهشت ۱۳۸۹
|
